21/1/2008 - İSMAİL BEYE ÇOK TEŞEKKÜR EDİYORUM ONUN ESERLERİNİ BUNDAN SONRA B

MİSAFİR DOKUZ NASİPLE GELİR, BİRİSİNİ YER, SEKİZİNİ EV SAHİBİNE BIRAKIR

Misafir geleneği yörede önemli bir yer edinmiş, misafirperverlik ağa, bonkör ve hanedar adları ile anılarak  “nüfuzu”; “Misafir dokuz nasiple gelir, birisini yer sekizini hane sahibine bırakır” denilerek ‘bereketi’;

-Rahmetlinin geleni gideni eksik olmazdı, ekmeğini yalnız yemezdi ki, belki düşüp kalkan birileri gelirde onunla yeriz diye hep odasında yerdi  denilerek “yardım severlik ve paylaşımı” konu etmektedir.

Bu yüzden misafire büyük önem verilir, ve bunun için insanlar;

-“Misafir geleceğim demez gelir” deyimi doğrultusunda kendini misafirin her an gelebileceği varsayımına göre hazırlamışlardır. Bunun için misafir odaları yapmışlar, “misafir örtüsü” diye temiz yataklar hazırlamışlar, misafir sofrası diye kendi yiyemedikleri yiyecekleri misafirlerine yedirir olmuşlardır.

Bayram, nişan, düğün, panayır-güreş, ölüm gibi günlerde, başka bir ifadeyle  dış çevreninde katıldığı kalabalık etkinliklerde oda sahipleri harekete geçerler.  İlgili kişinin yükünü hafifletmek amacıyla sülale ile oymak beylerinin yanı-sıra nüfuz sahibi kişiler ve yöre insanı katılımcı misafirleri büyük, küçük demeden durumlarına göre paylaşırlar. Bu yolla misafirleri evlerine götürerek ağırladıkları yaygın geleneklerdendir.

-“Misafir lafına ev sahibi ekmeğine yiğit olur” özdeyişinde olduğu gibi misafirin yeme içmesinde kusur edilmemiş ve misafirlerin muhabbetleri can kulağı ile dinlenilmiştir.